HDP ตะลุยยุโรป 2011 ตอนที่ 4

เริ่มเดินทางกันต่อในวันที่ 4 ของทริปตะลุยยุโรปครับ เส้นทางของวันนี้ ช่วงเช้าไปเที่ยวชม Eagles Nest บ้านพักตากอากาศของจอมเผด็จการ Hitler ที่อยู่บนยอดเขาสูงในเขตประเทศเยอรมัน ส่วนช่วงบ่ายค่อยขี่ไปพักกันที่เมือง Gmunden ใน Austria ครับ

เช้าวันอังคารที่ 17 พฤษภาคม อาการแจ่มใส ขึ้นมาที่ร้านอาหารของโรงแรมบนชั้นดาดฟ้า จะมองเห็นเมืองเก่าและปราสาทของ Salzburg ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามครับ

อาหารเช้าวันนี้ ครัวซองต์กับตับบด ยังอร่อยถูกปากเหมือนเดิม

พอเวลา 8.30 น. ปุ๊ป ทุกคนก็จะมารวมตัวกันเพื่อประชุมเส้นทางของวัน วันนี้ประชุมกันบนดาดฟ้าของโรงแรมพร้อมกับวิวสวย ๆ เป็น Background

แดดแรงดีจริง ๆ ครับ แรงซะจนเริ่มจะร้อน สงสัยจะเริ่มชินกับอากาศซะแล้ว

Marko และ Hans สองไกด์ทัวร์คู่หู เริ่มบรรยายเส้นทางของวันนี้

แดดแรงซะจนป้า Linz กับลุง Mike เหงื่อเริ่มออกจนต้องใส่เสื้อยืดแค่ตัวเดียว ก็อลาสก้าเขาหนาวกว่าที่นี่นี่ครับ

ก่อนออกเดินทาง ชักรูปเอาไว้เป็นที่ระลึกกันซักหน่อย

โรงแรมใน Salzburg ชื่อว่า Hotel Stein ครับ อยู่ติดริมถนนไม่มีที่จอดรถในตึก เลยต้องเดินไปที่ลานจอดห่างไปประมาณ 500 เมตร

ระหว่างรอพี่จุ๊บอยู่หน้าโรงแรม ถ่ายรูปตัวเองเล่นดีกว่า

แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นรถทหารหุ้มเกราะ ว่าจะถ่ายรถหุ้มเกราะชัด ๆ แต่เจ้าคันที่วิ่งตามมาน่าสนใจกว่า เลยต้องเบนกล้องต่อไปอีกหน่อย

Sportster วิ่งโผล่ออกมาคันเดียวโดด ๆ นาน ๆ จะเห็น HD ที่นี่ครับ

ระหว่างเดินไปเอารถมอเตอร์ไซค์ คันนี้ทะเบียน 7777 ซะด้วย นึกว่ารถของพี่บั๊ดซะอีก

ณ ลานจอดรถของ Hotel Stein รถเซอร์วิสของ Edelweiss ที่ทำหน้าที่บรรทุกสัมภาระ, ขนอาหารสำหรับปิ๊กนิค มีทัวร์ให้เลือกทั่วโลก ตามสติ๊กเกอร์ติดรถเลยครับ

เจ้า Black Multi Strada จอดรถให้บริการนำเที่ยวยุโรป ดวงสมพงษ์กันกับสีดำจริง ๆ ปกติ Ducati จะมีสีแดงแซม แต่เหมือนกับรู้ เตรียมสีดำล้วนเอาไว้ให้เลย

รอติดไฟแดงเป็นแถวยาว เริ่มรู้สึกเป็นเรื่องปกติแล้วครับ

มองไปด้านข้างระหว่างติดไฟแดง Peugeot Scooter มาจอดเทียบอยู่ข้าง ๆ นาน ๆ จะได้เห็นที

ออกจากตัวเมือง Salzburg วิ่งลงไปทางทิศใต้

พื้นดินสีเขียว ตัดกับทิวเขาสูงที่มีหิมะคลุมเป็นสีขาว สวยจริง ๆ

เทือกเขาสูงของทริปนี้เริ่มปรากฏให้เห็นแล้วครับ หลังจากนี้ไปจะต้องวิ่งขึ้นเขาซะจนมึนกันไปเลย

และแล้ว Marko ผู้นำทริปของวันนี้ก็เหมือนจะรู้ใจ แวะพักที่ HD of Salzburg ให้มาสำรวจร้าน Harley ของที่นี่กันบ้างครับ

ทำเลของร้านนี้มีเทือกเขาอยู่ด้านหลังซะด้วย

เดินเข้ามาภายในร้าน HD เหมือนมันคุ้นเคยยังไงไม่รู้ จนพี่จุ๊บหันไปบอกลูกทัวร์คนอื่นว่า "I feel comfortable here."

Sportster คันนี้ดูแปลกตาดีครับ พอใส่บังโคลนปิดตูดแบบนี้แล้ว ดูขัด ๆ ยังไงชอบกล

ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เห็น Zero Engineering ที่ Salzburg แถมอยู่ในร้าน Harley ซะด้วย ใจกว้างอย่างนี้น่าจะขยายสาขามาเปิดที่เมืองไทยซักแห่ง

เสื้อผ้า – เครื่องแต่งกายมีพอสมควรครับ แต่ไม่ได้มากเหมือนกับที่ Munich เดี๋ยววันสุดท้ายจะพาไปเยี่ยมชมกัน

หัวเข็มขัดก็มีให้เลือกชอปกันครับ

รีบชอป รีบจ่ายกันครับ อุตส่าห์ได้มาร้าน HD ทั้งที ดันให้เวลาแค่ 15 นาที โธ่... ยังสำรวจไม่ทั่วเลย

เหลือบมาเห็นหมวกของ Ruby สุดยอดหมวกสำหรับแนว Jet แล้วราคานะครับที่สุดยอด...

เจ้า Ruby เป็นหมวกที่ดีไซน์เนอร์ชาวฝรั่งเศส Jerôme Coste เป็นผู้ออกแบบ หรูหรา มีระดับ ราคาประมาณ 700 ยูโร เองครับ ว่าแล้วก็ใส่หมวกใบละ 700 บาท ของเราต่อไป

เข้ามาแค่ไม่ถึง 20 นาที พี่เปรียวโดนไปร่วมร้อยยูโร นี่ถ้าพาไปเข้าร้าน BMW คงประหยัดเงินได้เยอะเลย

ออกมาข้างนอกเจอเจ้า Street Bob ใส่ท่อ Penzl Bike ไม่ค่อยได้เห็นในบ้านเรา ดูแปลกตาดีครับ

สิ่งหนึ่งที่ผมสัมผัสได้ทุกครั้งเวลาแวะเข้าไปที่ร้าน HD คือ เพื่อน ๆ นักขี่ท้องถิ่นจะทักทาย และพร้อมที่จะพูดคุยกับเราเสมอ ที่ Salzburg ก็เช่นเดียวกัน ผมไปด้อม ๆ มอง ๆ เจ้า Ruby ที่วางโชว์อยู่ ไบเกอร์ท้องถิ่นก็เดินเข้ามาบอกว่า ของเขาก็มี ลองใส่ดูไหม ว่าแล้วก็ยื่นหมวกมาให้ผมลองใส่ซะเฉย ๆ แถมตอนออกจากร้าน พอขึ้นรถก็ยังเดินออกมาโบกมือให้อีก อันนี้เป็น Character ส่วนตัวของไบเกอร์ชาว HD ทั่วโลกจริง ๆ ครับ

ออกเดินทางกันต่อครับ ลูกทัวร์คนอื้นเขาออกมารอกันด้านนอกหมดแล้ว เหลือแต่ 3 ไบเกอร์ชาวไทย มัวแต่ซื้อของในร้าน HD กันอยู่

ผมว่ามันน่าจะเป็นท้องนานะ ปลูกข้าวเอาไว้ทำเบียร์ละมั้ง

วิ่งย้อนกลับมาเยอรมันนิดนึงครับ เพราะ Eagles Nest อยู่ในประเทศเยอรมัน

ถนนที่วิ่งตลอดทริป จะเป็นถนนขนาดเล็ก หลีกเลี่ยงการวิ่งขึ้น Highway หรือ Auto Bahn เพราะการจราจรหนาแน่น แถมวิ่งกันเร็วจี๋

วิ่งเลียบแม่น้ำ น้ำใสปิ๊ง เพราะเป็นน้ำที่ละลายมาจากน้ำแข็งบนภูเขา

ถนนเรียบเนียน ทิ้งโค้งกันสนุก แต่ต้องระวังกรวดบนพื้นถนนเป็นบางช่วง เพราะเพิ่งจะผ่านหน้าหนาวมาครับ

มุดสะพานที่จะขึ้นไปยอดเขา Eagles Nest ครับ

มาถึงบริเวณจุดจอดรถทัวร์ บรรดานักท่องเที่ยวมารอขึ้นรถทัวร์กันเพียบ

รถทัวร์ออกทุก ๆ 30 นาที เพราะทางขึ้น - ลง ใช้ทางเดียวกัน สวนกันไม่ได้ เลยขึ้นกันเป็นขบวนประมาณ 3 - 4 คัน

ซื้อตั๋วกันเป็นรอบ ๆ ไม่มีตั๋วยืนนะครับ เห็นเต็มคันอย่างนี้ แถมขึ้นทางชัน แต่รถของที่นี่วิ่งกันปรู๊ดปร๊าด น่าจะทดเกียร์ไว้สำหรับทางอย่างนี้มาโดยเฉพาะครับ

ค่อย ๆ ไต่ขึ้นมาเรื่อย ๆ

ถ้าคนที่ไม่ชอบความสูงอาจมีเสียวได้ครับ เพราะหน้าต่างบานใหญ่ ที่นั่งสูงโด่ง กับราวกั้นเตี้ย ๆ ข้างทาง มองลงไปแล้ว เหวอดีเหมือนกัน ถ้าคนขับเผลอแหกโค้งซักหน่อย คงลงไปเจอกันที่จุดจอดรถบัสเลยครับ

ตามพื้นที่ราบระหว่างหุบเขา จะมีหมู่บ้านตั้งอยู่ครับ ถ้ามาหน้าหนาวคงขาวโพลนไปหมดแน่ ๆ

ถึงยอด Eagles Nest แล้วครับ รถบัสจะจอดที่ลานด้านหน้า แล้วต้องเดินผ่านอุโมงค์ยาวประมาณ 200 เมตร เข้าไปขึ้นลิฟท์ด้านใน ถ้าเป็นสมัยสงคราม มีคนพยายามบุกเข้าในอุโมงค์นี้ คงเจอลูกปืนเต็ม ๆ เพราะไม่มีที่ให้หลบกันเลย

ออกมาที่บ้านพักตากอากาศของ Hitler ด้านบนหิมะยังคลุมหนาอยู่เลยครับ ฝากรอยเท้าเอาไว้หน่อย

ขึ้นมาถึงยอดเรียบร้อย พี่จุ๊บถ่ายรูปคู่กับไม้กางเขนที่มีดอก Edelweiss ติดอยู่

เห็นหิมะคลุมซะหนาขนาดนี้ แต่พอเดินขึ้นมาถึงยอดก็เหงื่อซึม หายใจกันแทบไม่ทัน เพราะอากาศบาง ความกดอากาศต่ำ ต้องถอดเสื้อกันหนาวออก ใส่แค่เสื้อยืดตัวเดียวกำลังสบายครับ

เพิ่งมาอยู่ได้ไม่กี่วัน อ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นเยอะเลย...

และแล้ว HDP ก็ขึ้นมาถึงยอดเขา Eagles Nest เป็นที่เรียบร้อย

สติ๊กเกอร์ Lone Dog No Club เหลือติดกระเป๋าอยู่อันสุดท้าย พี่จุ๊บเลยขอไปติดหมวกใบใหม่ซะเลย

ด้านล่างคือ บ้านพักตากอากาศของ Hitler ครับ ขากลับถ้าลื่นกลิ้งลงไป คงได้ไปอยู่กับ Hitler อีกคนแหง๋ ๆ ขึ้นมาอยู่บนยอดเขา หิมะคลุม อากาศหนาว ๆ มันเรียกว่า ตากอากาศตรงไหนเนี้ย!! ถ้าได้ไปเห็นชายทะเลภาคใต้บ้านเรา Hitler คงเลิกบุกยึดยุโรปแน่ ๆ แต่หันมายึดเมืองไทยแทน

อาหารมื้อเที่ยงบนยอดเขา Eagles Nest

Spaghetti with Mushroom Cream อร่อยกว่าที่คิดเอาไว้เยอะ ไม่รู้ว่าหิวหรือเปล่า

นั่งกินบนยอดเขา บรรยากาศดีมาก ๆ

มีภาพเก่าในช่วงการก่อสร้างติดไว้ให้ชมด้วยครับ ถ้าจำไม่ผิด ในปี 1939 ที่นี่ถูกมอบให้เป็นของขวัญแด่ Hitler ในวันเกิด แต่ Hitler ไม่ค่อยชอบที่สูง เลยขึ้นมาบนนี้เพียงไม่กี่ครั้ง

กว่าจะก่อสร้างทางขึ้นมาได้คงลำบากน่าดู ขนาดนั่งรถบัสขึ้นมาเฉย ๆ ยังรู้สึกว่ายากเลย ช่างสรรหากันดีแท้

แล้วก็ถึงเวลาลงจากยอดเขา กลับมาสู่ยานพาหนะสองล้อเหมือนเดิม ชักเริ่มติดใจเจ้านี่แล้วครับ ขี่ดีกว่าที่คิดไว้เยอะ เวลาแรง ก็แรงแบบกระชากวิญญาณ แต่ถ้าจะขี่แบบสบาย ๆ ก็ทำได้แบบไม่ขัดเขิน แต่ราคาที่ขายในบ้านเรา เห็นแล้วทำใจไม่ได้ กับค่าตัวกว่า 1.2M ไปซื้อ CVO ดีกว่า

ออกเดินทางกันต่อครับ ช่วงบ่ายวิ่งผ่านถนนที่ต้องจ่ายค่าผ่านทาง

คล้าย ๆ กับว่าเป็นอุทยานป่าไม้อะไรซักอย่าง

ลัดเลาะไปตามภูเขา แต่ถนนเขาดีจริง ๆ

วิวข้างทางจะเห็นเป็นหุบเขาขนาดใหญ่อยู่ด้านล่าง มองข้ามไปก็จะเห็นเทือกเขาอื่น ๆ ของ Alps

วิวคล้าย ๆ กับเขาค้อ แต่ของที่นี่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาจริง ๆ

ยอดเขาแต่ละยอดจะมีหิมะคลุมอยู่ครับ อากาศดี ไม่เย็นจนเกินไป น่าจะประมาณ 17 องศา

เวลาขี่เข้าโค้งทางเลนขวาแล้วรู้สึกเหวอทุกที มันไม่ค่อยคุ้นครับ ปกติเวลาขี่ที่บ้านเราจะชิดไปทางด้านซ้าย เพื่อที่จะได้ห่างจากรถที่สวนมา แต่มาที่นี่ พอเผลอชิดไปด้านซ้ายทีไร รถที่สวนเกือบคาบเอาไปกินทุกที