HOW A SIDECAR WILL CHANGE YOUR RIDING

หากย้อนไปเมื่อ 50 กว่าปีก่อน ไซด์คาร์คือมอเตอร์ไซค์ที่ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดเอาเสียเลย แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเทคโนโลยีและดีไซน์ก็พัฒนาไปเรื่อยๆจนตอนนี้ไซด์คาร์คืออีกหนึ่งเสน่ห์เพื่อการผจญภัย แต่อย่างที่ทราบกันดีว่าการจะขี่มอเตอร์ไซค์ประเภทนี้ต้องใช้ทักษะรวมถึงประสบการณ์พอสมควร ซึ่งเมื่อคุณคุ้นเคยกับวิธีการขี่แล้วคุณจะสัมผัสได้ถึงสมรรถนะที่คุณคาดไม่ถึงของไซด์คาร์ที่สามารถตะลุยไปได้ทุกสภาพถนน

 การบังคับรถกับประสบการณ์เสียว

เลี้ยวขวาไม่ได้ล่ะ บาร์แฮนด์จะล็อกการเลี้ยวขวาเอาไว้ ทำให้พวกเราเบี่ยงออกไปอีกเลนหนึ่ง ตัวไซด์คาร์เองก็ค่อยๆยกลอยขึ้นจนเพื่อนของผมต้องโน้มตัวออกไปนอกไซด์คาร์เพื่อถ่วงน้ำหนักแต่ก็ไม่ได้ผล ตอนนี้เราอยู่ผิดเลนซะแล้ว ย้อนไปราวๆสิบวินาทีก่อนหน้านี้พวกเรากำลังขี่ตะลุยเส้นทางสุดคดเคี้ยวตามเนินเขาใน Austria ซึ่งเป็นที่แสนสงบสุข บริเวณนั้นมีเพียงเสียงนกร้องและเสียงคำรามของเครื่องยนต์ 750cc ของ Ural เท่านั้น แต่ด้วยทักษะกี่ขี่ไซด์คาร์ของผมก็เกือบจะทำให้พื้นที่แสนสงบสุขนี้กลายเป็นฉากสยองของเพื่อนร่วมทางไปเสียแล้ว ตอนนี้การขี่ผิดเลนไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของเราอีกต่อไปแล้วเพราะเรากำลังตรงไปที่ขอบหน้าผาซะแล้ว ประสบการณ์ในการฝึกขี่ไซด์คาร์ 10 นาทีหายไปพร้อมๆกับสติของผม และใช้ความเคยชินในการขี่มอเตอร์ไซค์ทั่วไปมาใช้กับสถานการณ์คับขันครั้งนี้โดยปีบเบรกมือสุดแรง แต่ผลที่ออกมาคือมันกระชากให้รถหันออกทางซ้าย ผมเหลือบมองเพื่อนร่วมทางและกล่าวขอโทษสำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ความตกใจทำให้สมองของผมสั่งการช้าลงและทำให้คิดได้ว่าการนำวิธีเบรกแบบมอเตอร์ไซค์ทั่วไปมาใช้กับไซด์คาร์มันไม่ได้ผลอะไรเลย หวังว่าถ้าเปิดคันเร่งในตอนนี้จะช่วยให้เรารอดพ้นจากหน้าผาและดงป่าข้างล่างนั่น หน้าซีดมือสั่นแต่ก็ผ่านจุดอันตรายกลับเข้าสู่เส้นทางของเราได้ ไม่มีใครเอ่ยคำใดๆออกมาแม้แต่คำเดียว

แล้วมาลงเอยกับเจ้าสามล้อคันนี้ได้อย่างไร

ผมมักจะคิดเสมอว่าไซด์คาร์เป็นมอเตอร์ไซค์ที่สำหรับสุภาพบุรุษจากยุค 1950 และ Wallace กับ Gromit ซึ่งไม่มีใครบอกเลยว่าการขี่ไซด์คาร์จะได้สนุกกับการขี่มากขนาดไหน

เราได้พบกับ Hari Schwaighofer MD ของศูนย์ Ural ประเทศ Austria และหลังจากที่แนะนำวิธีการขี่แบบง่ายๆให้กับเราเรียบร้อยแล้ว Adam ผู้โดยสารของผมก็โหลดสัมภาระแล้วกระโดดขึ้นไซด์คาร์ทันที James ช่างภาพของเราก็ขึ้นไปนั่งกับไซด์คาร์ของ Hari แล้วเราก็เริ่มออกเดินทาง ก่อนที่จะออกตัวผมคิดว่าจะเป็นการขี่ที่ค่อนข้างจะสมูธจากมอเตอร์ไซค์ประเภทนี้ จนได้สัมผัสกับ Ural จึงได้สลัดความคิดเดิมๆออกไปจนหมด

Hari พาเราเริ่มต้นที่ทางตรงคู่ขนาด เขาขี่ได้อย่างคล่องแคล่วแต่เมื่อเทียบกับผมที่เร่งเครื่องทีไรเจ้าไซด์คาร์ที่ขี่อยู่คอยแต่จะเบนออกขวาตลอดเวลา มือซ้ายผมก็ต้องพยายามดึงให้กลับเข้าที่เข้าทางตลอดเวลา ส่วนเวลาเบรกก็จะหันออกซ้ายตลอด ผมขี่ส่ายๆไปมาจนผมรู้สึกได้ว่า Adam ต้องคิดว่าผมไม่เคยขี่มอเตอร์ไซค์มาก่อนแน่ๆ และหลังจากขี่มาได้ราวๆ 10 นาที Hari ก็พาเราขึ้นเขาเข้าสู่ทาง off-road เท่ากับว่าผมได้ใช้เวลาหัดขี่ไปแล้วร่วมๆ 20 นาที หลังจากนั้นผมก็พบว่าตัวเองกำลังขวบสามล้อไซด์คาร์ตะลุยอยู่กลางป่า พื้นถนนก็ค่อนข้างร่วนและยวบ ล้อหลังก็ปัดไปมาเหมือนกับงูเลื้อยผ่านโคลน ไซด์คาร์เริ่มยกลอยขึ้นทำให้ผู้โดยสารของผมเอนตัวเข้าหาผมด้วยท่านั่งที่ไม่ค่อยจะสบายตัวสักเท่าไร ส่วนผู้มีประสบการณ์อย่าง Hari สามารถขี่ลุยสภาพถนนแบบนี้ได้อย่างสบายๆเหมือนขับรถไถเกลี่ยดินนำทางเราไป

การควบคุมรถ

เมื่อขี่ไปบนทางแสนคดเคี้ยวผมควรจะชินกับการขี่ไซด์คาร์ได้เสียแต่ว่าไม่เลย มันแตกต่างจากการขี่มอเตอร์ไซค์ทั่วไปหรือขับรถยนต์พอสมควรเพราะเวลาเร่งความเร็วรถก็จะไหลไปทางด้านที่ติดตั้งไซด์คาร์ฉะนั่นต้องเตรียมยื้อให้รถไปในตรงข้ามกับไซด์คาร์ ถ้าขี่เร็วเกินไปหรือเลี้ยวซ้ายเร็วเกินไปตัวไซด์คาร์ก็จะค่อยๆลอยขึ้นจากพื้น และถ้าตั้งสติกับเรื่องพวกนี้ไม่ได้ตัวรถก็จะพลิกอย่างแน่นอน มีการสั่นตอนเปลี่ยนเกียร์เล็กน้อย พอขี่เร็วเกิน 40mph แล้วผมรู้สึกเหมือนกับกำลังเล่นมวยปล้ำกับรถแบบกลายๆ ต้องเกร็งไหล่เล็กน้อยเพื่อบังคับให้จ้าสามล้อคันนี้วิ่งไปในทิศทางที่ควรจะไป

ยกแรกผ่านไป

Hari ช่วยแนะนำจุดตั้งแคมป์ให้กับเราพร้อมคำแนะนำ “ถ้าคุณคิดว่ามีผู้โดยสารอยู่ในไซด์คาร์มันขี่ยากสุดแล้ว ลองใหม่มีคนซ้อนทายคุณด้วยอีกคนสิ รอจนถึงวันพรุ่งนี้เถอะ รับรองว่าสนุกแน่นอน” ก็จากไปพร้อมกับไซด์คาร์ของเขาปล่อยพวกเราให้ค้างแรมกันตามลำพัง คำพูดของเขามันกระตุ้นความอยากขี่ของผมขึ้นมาเสียแล้ว

ตกหลุมรัก

รุ่งเช้าทุกๆอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง ผมรู้สึกคุ้นเคยกับการขี่ไซด์คาร์มากขึ้น อาการแขนล้าจากความไม่คุ้นเคยเมื่อวานนี้ทำให้ผมใช้วิธีบิดคันเร่งเพื่อเลี้ยวขวา และผ่อนคันเร่งบีบเบรกเพื่อเลี้ยวซ้าย ซึ่งการหักซ้ายมากไปทำให้ James อุทานออกมา “ท้ายลอยๆ จะพลิกแล้ว” แล้วเราก็โน้มตัวเพ่อไม่ให้ไซด์คาร์ลอยขึ้นมา เมื่อเวลาผ่านไปความสนุกก็เข้ามาแทนที่ความกลัวที่เคยมีอยู่ เราขี่ตะลุยธารน้ำ และสภาพเส้นทางที่หลากหลาย ทำให้ผมได้รู้ถึงสมรรถนะและความสนุกในการขี่ไซด์คาร์อย่างแท้จริง

ผ่านมากว่าสัปดาห์แล้วความสนุกยังคงติดอยู่ใจ และรู้สึกอยากจะกลับไปขี่ไซด์คาร์อีกครั้ง อันที่จริงแล้วทีมงานของเราไม่มีใครอยากให้การผจญภัยกับเจ้าสามล้อครั้งนั้นจบลงเลย การได้ตะลุยไปพร้อมๆกับเพื่อนที่อยู่ในไซด์คาร์ ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งเสน่ห์การขับขี่ของโลกแห่งมอเตอร์ไซค์เลยทีเดียว

------

เรียบเรียงโดย... HD-Playground

ที่มา...